I. önün arkam sağım solum ebeydi, ebelerden kaçabilmekse prizınbrekimsi hikayelerle anlatılınca bol reytinge gebeydi, saklambaç’ın kıta sahanlığı yan bahçeye taştığından kaçış planım güme gitmeliydi. gitti de.

II.  renkleri denize döktüklerinden beri istoplar çok ölgün, sekmiyor bile toplar, peki bunca sönük top hangi platformda hoplar? duvara sürünerek bileniyor, belli, elime değerek renk dileniyor. ayak izlerimi toplayınca yerimde saydığımı fark ediyorum: kaç ölçekli haritada kaçta kaç oranda küçültüldüm, bilmiyorum.

III. adam demişti yıllar önce: kız inan ki vallah ben yaşardım hep seninle, diye. öyleymiş meğer. 

devam edecek…

haiku’kuriiiku öyküleri’nden” üzerine bir yorum

  1. Çaplı evleri sevmem,Aysun hanım tıpkı çaplı insanlar gibi ha top meselesi mi tenisteki topları hiç saymadım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s