Rastlarsa birine biri, çavdarlar arasında

“…hep, büyük bir çavdar tarlasında oyun oynayan çocuklar getiriyorum gözümün önüne. binlerce çocuk, başka kimse yok ortalıkta – yetişkin hiç kimse, yani- benden başka. ve çılgın bir uçurumun kenarında durmuşum. ne yapıyorum, uçuruma yaklaşan herkesi yakalıyorum; nereye gittiklerine hiç bakmadan koşarlarken, ben bir yerlerden çıkıyor, onları yakalıyorum. bütün gün yalnızca bu işi yapıyorum. ben, çavdar tarlasında çocukları yakalayan biri olmak isterdim. biliyorum, bu çılgın bir şey…”

J.D. Salinger { The Catcher in the Rye’dan}

Reklamlar

birini hatırlayan biri” üzerine 5 yorum

  1. fotocuklarımın sahifenizi süslemesinden onör duydum matmazel. iyi ki varsınız, bu görülün gönlü pıtpıt eder atıflarınılza :)

    bense uçuruma yaklaşanları itiyorum, sonra da her deli gibi kendim atlıyorum. işgüzarlık bu ya, uçuşun zevkine kapılıp totali feda etmeler.

    ayrıca kelime-i çavdar’ı oldum olası sevmişimdir. neden bilmem ama tanımladığı türün çıkardığı sese uyumlu olduğundan olsa gerek. sararmış serpilmiş olgun başakların çıkardığı o hışırtıya denk düşüyor sanki, çavdar. çav..çav.*

    ve son olarak çav. italyanca baybay olan. canım sıkıldı birden. öpünce geçer, öptüm bağyan

  2. =) fotocuklarının herbiri neler neler hatırlatıyor da, ah =) gelincik tarlası çocuklarını çavdar tarlasına benzetmeme de bittim =) demek ki benim seni hatırlayasım varmış matmazel =)

    uçurumda herkes için bir korkuluk mevcuttur, çünkü uçmak biraz da meleklerin hevesi, demiş üstad murat batmankaya, bak şimdi de onu hatırladım =) korkuluklara tutunacaklarından emin olduklarını salacaksın aşağı aşağı =)

    bu arada italyano kelimeyle de birleştirince, bi şarkı mırıldanasım geldi,

    işte bir sabah uyandığında çav darla çav darla çav darla çav çav =P

    sıkılma, yoksa canını sıkarım =)

    reverans

  3. çavdar tarlasında çocuklar… üniversite birinci sınıfta okumuştum. … trenle dönüyordum… yolda okumuştum. buğday tarlasında çocuklar vardı güzergahımda… uçsuz bucaksız iç anadolu… özel bir yeri vardır bende bu romanın…

  4. sevgili ruzigâr,

    sevgili salinger abimizin münzeviliğine, sükunetine tezat oluşturan durumlara sebebiyet vermiş bu sevgili romanın bende de özel bir yeri var, fakat frennie ve zooey’i geçemedi =)
    okuduğun yer ve zaman romantikmiş, canım öyle bir okuma çekti şimdi. nasip.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s