ozledi.jpg

 “…Bir an uğruna kendini gözden çıkarabilmek, bir kadının gülümsemesi uğruna kendini feda edebilmek, işte budur mutluluk!..”

“…Sevilmek mutluluk değildir, her insan kendi kendini sever; ama mutluluk bir başkasını sevmektir…”

Dedi geçti Hermann Hesse

 

Ne zaman bunalsam, okuduğum ağır sayfaların buharından kurtulmak istesem ve bu kaçış için de yine kitap sayfalarından yararlanmaya teşebbüs etsem elim Hermann’a uzanır. Sevgili Hermann’ı okuduğumda, slow-motion bir kale arkası kamerası kafamda hızla dönüp duran diskotek ışığını sakinleştirir, ayrıntıları belirgin kılar, hayallerimi de beni de yavaşlatır, huzura yaklaştırır.

Ve sonunda, kitap elimde, gülümseyen bir yüzle tavana bakarken bulurum kendimi… Yavaş ve mutlu…

Hermann’dan” üzerine 2 yorum

  1. “Mutluluk anlamaktır.” demiş biri, anlayana…

    Kendini anlamak isteyen kendini, başkasını anlamak isteyen başkasını mı sever acaba?

    Sevmek anlamayı içerir mi, gerçeğin elinden tutarak bizi hakikate götürür mü sevmek?

    Sevmeyi bilen sevilmeyi haketmez mi hiç?

    Ya ne zaman anlamak?..

  2. Sevgili Horozdankorkanoğlan, Metinamcamın yadigârı,

    Sevmekten anlamaya atlama hemen : ) Önce bi sevmenin dadına var, sonra anlam ak olur : ) Anlayınca sevmessin, sevince anlarsın : )

    Sevmeyi bilen sevilmeyi haketmez miii, o bir hak etme meselesi midir acaba, sanmam. Sevmeyi bilen bi ömür sevilmeyebilir. Örnekleri pek yakınlarımızda dolanır : )

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s