karmasik.jpg

 

Aklımdasın, kafamda, hafızamın kasabasında. Büyük bir konağın varmış tam caddenin ortasında ve bütün sokaklar caddeler senin çitlerine dayanıyormuş: Ne düşünsem sen sen sen…

Ölüşün, hafızamdan dökülüşün; ne çok isterim bunları. Bir ömür benden ve tanıdıklarımdan uzak yaşamanı ne de çok isterim. Ya bende, ya hiçbir yerde! Uzağımda olmandansa yok olman daha iyidir.

Evet!

Yok ol, bırak o kızın elini, verme ona hediye mediye! Gösterme yüzünü, saklansana ağacın arkasına, kiraz bu, kuru bir kiraz ağacı. Alalım testereyi, keselim gitsin…

Reklamlar

Endişe Verici Boyutta” üzerine 3 yorum

  1. Bir varlık bir yokluk…

    Gel-gitler ay’ın çekimiyle oluşuyor, geliyor sular, gidiyor sular…

    Görünmez sarkaçlar da var…

    Bir yakın bir uzak, sonra tekrar yakın, tekrar uzak…

    Uzar mı uzar bu hikaye…

    İnceldiği yerden kopsun gayrı…

  2. Sevgili Metinamcamınyadigarı,

    İnceldiği yerden kopmaz ise kalın yerleri zımpara ile inceltip koparmak lazımdır.

    Hem uzakta hem çok yakın.

    Geliyor gitmiyor, gidiyor gelmiyor.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s