eski dostum kertenkele için

 

 

talihimiz varmış ve bilmiyorsun ki aslında ortakmış, ne sen oradaymışsın ne ben burada, biz zaten bir paralel evrenin efil efil balkonunda diyagonal koltuklara kurulmuş da sohbet ediyormuşuz:  çayın şekeri fazla diye yüzümüzü ekşittiğimizde bu dünyada aramız bozuluyormuş, biraz su katınca bardağa yeniden buluşup devam ediyormuşuz -kaldığımız yerden-. kaldığımız yer dediğim paralel evrendeki halimize en yakın olduğumuz yermiş, amaan elalem ne dermiş, bize ne, radyonun sesini açalım ve şükredelim -Mevlam ikimize de ne güzel hediyeler vermiş-.

bugün bu akşam için yeniden buluşmuş gibiyiz ve biliyoruz ki yeniden gidebiliriz, nerede tırak orada bırak değil bu, tıraklamadan gidip bırakmadan döneriz, huyumuz kurusun. hayretler ve daha çok da şefkatler içerisindeyim dostum. seninle buluşmalar güzelmiş.

mutluyuz yemin ederim mutluyuz.