bir tanışma türküsü

sümeyye için

gecikmiş ya da erken

seninle tanışmamın akrostiş destanıdır bu, adına layık bir masalı yazamamanın sıkıntısını hafifletme temrinidir. üstelik okumadığım masal kalmamışken: insanı, aslanı, tavşanı, evinden uzaktaki balığı anlatan,  neden birini kopyalayıp yapıştırmadım ki buraya, neden. macera mı arıyorum, benim seni ilk görüşüm çok sakin bir gecedeydi, ne macerası? eski gözlerimle eskiyeceğini hesap edemediğim bir resme bakıyordum, şarkısız sakin gecemde. yol gösterdi, adres verdi bir güzel adam, bak dedi kapatıyormuş “lili” dükkanını, bak şarkısını bırakmış ardında, bak bir dinle, hiç mi etkilenmeyeceksin, bak ne kadar ince, ne güzel bir veda, ne dokunaklı, ne acayip. yeni bir adres değildi benim için, yine de yeni karşılaşmış gibiydim, gidiyordu, şarkısını oduncunun çocukları masalındaki gibi kırıntılar halinde serpiştirerek gidiyordu, üstelik dağılmıştı kırıntılar, nereye gittiği belli değildi lili’nin, gidiyordu. en kötüsü bu dedim, hani durakta beklerken, hareket eden otobüsün camına yaslanmış bir güzel yüz görüp aşık olursun ya, bir sonraki durağa koşup koşmamayı düşünürsün ya,  bindiği otobüsü bile bilmediğin birinin arkasından nereye nasıl gidilirdi, haritasının orta yeri yırtılmış bir define avcısı gibi kalakalmıştım, en kötüsü de buydu.

neyseki, masal burada bitmedi. kaybettiğim gün buldum seni, güzel adres veren güzel adam beni senin kapına getirdi. canım. erken doğumgünü hediyen olsun bu, devamı da gelecek olsun. tamam mı.